5. شناسنامه حضرت هـــود علیه السلام
حضرت هود (ع) از انبیاء الهی و نام مبارکش هفت بار در قرآن آمده است و یک سوره به نام او نامیده شده است . سور و آیاتی که نام هود (ع) در آنها ذکر شده است عبارتند از : سوره اعراف آیه 65 ، شعرا آیه 124 و هود آیات 50 ، 53 ، 58 ، 60 و 89 .
وی از نوادگان حضرت نوح (ع) است که با هفت واسطه به او می رسد . سلسله نسب او را چنین ذکر کرده اند : « هود بن عبدالله بن ریاح بن خلود بن عاد بن عوص بن ارم بن سام بن نوح » . آن حضرت 2648 سال بعد از هبوط آدم (ع) به دنیا آمد . نام پدرش عبدالله (شالخ) و نام مادرش بکیه می باشد . او دومین پیامبری است که در برابر بت و بت پرستی قیام و مبارزه کرد ، اولین پیامبر مبارز حضرت نوح (ع) بود .
ابن بابویه گفته است : آن حضرت را برای این هود گفتند که از ضلالت قومش هدایت یافته بود و از سوی خدا برای هدایت قوم گمراهش برانگیخته شده بود . در اینکه قبر ایشان کجاست میان مفسران و مورخان اختلاف است . بعضی گویند در غاری است در حضر موت و بعضی گفته اند در مکه در حجر اسماعیل مدفون است و جمعی معتقدند در نجف اشرف می باشد .
در روایتی وارد شده که حضرت علی (ع) بعد از ضربت خوردن فرمود : مرا در کنار قبر برادرانم هود و صالح (ع) دفن کنید . در حال حاضر در بخش آغازین گورستان وادی السلام نجف اشرف ، آرامگاهی دیده می شود که معروف به آرامگاه هود و صالح (ع) است . مرحوم مجلسی (ره) می فرماید : « بعید نیست جسد هود (ع) بعد از دفن ، مانند حضرت آدم (ع) به نجف اشرف انتقال داده شده باشد . »
منبع : مجموعه کامل قصه های قرآن
13. شناسنامه حضرت یوسف علیه السلام
حضرت یوسف (ع) یکی از پیامبران الهی است که نام مبارکش 27 بار در سوره های « یوسف ، انعام ، غافر » در کلام الله مجید ذکر شده است . سوره دوازدهم قرآن که دارای صد و یازده آیه بوده بنام اوست و از آغاز تا پایان آن ، پیرامون سرگذشت یوسف (ع) می باشد .
نام مادرش « راحیل یا راحله » است ، وی فرزند یعقوب (ع) و نواده اسحاق و فرزند سوم ابراهیم (ع) است . راحیل یکی از بهترین زنان یعقوب (ع) بود که دارای دو پسر بنام یوسف و بنیامین و دختری بنام « دنیا » شد . در قرآن حداقل در دو مورد در سوره یوسف آیات 99 و 100 به مادر مکرّمه حضرت یوسف (ع) اشاره شده است و طبق مضمون این آیات ، یوسف در دوران حکومتش ، پدر و مادر خویش را پناه داد و به عنوان احترام و گرامی داشتن مقدم پدر و مادر ، آنان را در کرسی و تخت مخصوصی نشانده است . ولی طبق روایاتی راحیل هنگام تولد بنیامین در حال نفاس از دنیا رفت و او را در بیت لحم به خاک سپردند و فوت او 3558 سال بعد از هبوط آدم (ع) بود .
در سرزمین حرّان (حاران یا فرّان آرام ) مرز بین سوریه و عراق به دنیا آمد ، او مجموعاً یازده برادر داشت و از میان آنها فقط بنیامین برادر پدر و مادری او بود . یوسف (ع) از همه برادران جز بنیامین کوچکتر بود .
یوسف (ع) مدت 110 سال زندگی کرد و چون فوت کرد ، بدنش را مومیایی کردند و در تابوتی محفوظ داشتند ( بنابر روایتی او را در میان رودخانه نیل دفن کردند . یوسف بقدری محبوبیت اجتماعی پیدا کرده بود و عزت فوق العاده ای نزد مردم مصر داشت که پس از فوتش بر سر محل به خاک سپاریش ، نزاع شد و هر قبیله ای می خواستند جنازه یوسف را در محل خود دفن کنند تا قبر او مایه برکت در زندگی شان باشد . بالاخره رأی بر این شد که جنازه یوسف را در رود نیل دفن کنند زیرا آب رود که از روی قبر رد می شد ، مورد استفاده همه قرار می گرفت و به این ترتیب همه مردم به فیض و برکت وجود پاک یوسف می رسیدند ) و هم چنان در مصر داخل رود نیل بود تا زمانی که حضرت موسی (ع) می خواست با بنی اسرائیل از مصر خارج شود ، جنازه یوسف (ع) را از قبر بیرون آورده و همراه خود برده و در فلسطین دفن نمودند تا به وصیت یوسف (ع) عمل شده باشد .
بنابر آنچه مشهور است وی در شهر الخلیل واقع در کشور فلسطین در شش فرسخی بیت المقدس در مقبره خانوادگیشان نزدیک مکفیلیه (محل دفن ابراهیم ، ساره ، رفقه و اسحاق و یعقوب ) به خاک سپرده شد .
یوسف 9 ساله بود که خواب معروف را دید ، در حالی که 10 سال داشت برادران او را در چاه افکندند ، سرانجام پس از گذشت سه روز و سه شب از چاه نجات یافت و چند سالی در منزل عزیز مصر بود و هفت سال زندانی شد و در سن 87 سالگی پدر را ملاقات کرد و سرانجام پس از 23 سال بعد از مرگ پدر ، مرگ خودش فرا رسید و در سن 110 سالگی رحلت نمود .
منبع : مجموعه کامل قصه های قرآن
9. شناسنامه حضرت اسحاق علیه السلام
حضرت اسحاق (ع) از پیامبران مشهور است که نام مبارکش 17 بار در 12 سوره شامل « بقره ، آل عمران ، نساء ، انعام ، ابراهیم ، مریم ، انبیاء ، ص » طی 16 آیه در قرآن مجید آمده است . کلمه « اسحاق » عربی نیست بلکه لفظ عبری است و به معنی « خندان و ضاحک » است و او را از آن جهت به این نام خوانده اند که چون فرشتگان ، ابراهیم (ع) را از ولادت او خبر دادند ، ساره همسر ابراهیم (ع) از شدت تعجب خندید ( چون او و شوهرش هر دو پیر شده بودند و امید داشتن فرزند نداشتند ) .
نام پدرش ابراهیم (ع) و مادرش ساره است . وی 3423 سال بعد از هبـــوط آدم (ع) در سرزمین فلسطیـــــن متولد شــد و در 180 سالگی رحلت نمود و در « حبرون » که اکنون شهر الخلیل نامیده می شود در نزدیک مرقد مطهر پدرش ابراهیم (ع) دفن شد . او دارای دو فرزند به نام های « عیصو » و « یعقوب » می باشد که برجسته ترین آنها یعقوب (ع) پدر حضرت یوسف (ع) می باشد .
منبع : مجموعه کامل قصه های قرآن
7. شناسنامه حضرت ابراهیم علیه السلام
نام مبارک حضرت ابراهیم (ع) در 25 سوره قرآن کریم شامل ( بقره ، آل عمران ، نساء ، انعام ، توبه ، هود ، یوسف ، ابراهیم ، حجر ، نحل ، مریم ، انبیاء ، حج ، شعراء ، عنکبوت ، احزاب ، صافات ، ص ، شوری ، زخرف ، ذاریات ، نجم ، حدید ، ممتحنه ، اعلی ) و حداقل 69 بار تکرار شده است . راجع به این پیامبر و حالات گوناگون او از کودکی تا شیخوخیّت قریب 195 آیه آمده و نیز سوره ای مستقل به نام او در قرآن وجود دارد .
ابراهیم (ع) نامی است سریانی به معنی « اُبٌّ رحیم » بوده یعنی پدر مهربان ، سپس « حاء » آن به « هاء » تبدیل گردیده و بعضی گوینـــد معنی ابراهیم از « بَرِیٌّ مِنَ الاَصنامِ » و « هامَ اِلی رَبِّهِ » می باشد یعنی از بت ها دوری می جسته و به خداوند خویش گرویده است . آن حضرت 3323 سال بعد از هبوط آدم (ع) به دنیا آمد .
اهل تاریخ نام پدر ابراهیم (ع) را « تارِح » ( با حاء و خاء ) نوشته اند و نام مادرش « اوفا » دختر آذر و برخی نام وی را « نونا » فرزند کربتا بن کرثی و گروه سوم « رقیه » دختر لاحج می دانند .
ابراهیم (ع) دومین پیامبر اولوالعزم است که دارای شریعت و کتاب مستقل بوده است . پیامبر اکرم (ص) فرمودند : « خداوند بیست صحیفه بر ابراهیم (ع) فرو فرستاده که سراسر پوشیده از امثال و حکم است . » وی دعوت جهانی داشته و حدود هزار سال بعد از حضرت نوح (ع) ظهور کرد و سلسله نسب او تا نوح را چنین نوشته اند : « ابراهیم بن تارخ بن ناحور بن سروح بن رعو بن فالج بن عابر بن شالح بن ارفکشاذ بن نوح » .
ابراهیم (ع) هنوز متولد نشده بود که پدرش از دنیا رفت و آزر عموی ابراهیم (ع) سرپرستی او را به عهده گرفت . از این رو ابراهیم (ع) او را به عنوان پدر می خواند . این پیامبر بزرگ در شهر « اور » از شهرهای بابِل به دنیا آمد که یاقوت حموی سرزمین بابل را بین دجله و فرات واقع در کشور عراق کنونی توصیف می کند . سرانجام در سن 175 سالگی فوت کرد . او را در باغ عفرون بن صرصر ،پهلوی قبر ساره دفن کردند و اکنون مدفن او شهر الخلیل در کشور فلسطین نام دارد .
حکایت شیرى که حضرت امیر علیه السلام ، مادرش را از دست او خلاص کرد :
در کتاب تحفة المجالس روایت شده که روزى فاطمه بنت اسد سلام اللّه علیها مادر امیرالمؤمنین على (ع) درایام طفولیت با چند نفر از دختران عرب به صحرا رفتند و بازى مى کردند که ناگاه شیرى پیدا شد و همه دختران فرار کردند. ولى فاطمه (س) نتوانست فرار کند در این حال بود که سوارى نزدیک شده و شمشیر خود را کشیده آن شیر را دو نیم کرد، همینکه فاطمه (س) این حالت را دید، خود را به قدوم آن سواره انداخته و گردنبندى که در گردن داشت گشوده به رسم هدیه به آن سواره داد و دعاى خیر نمود و به سلامت متوجّه مکه گردید.
چون این خبر به پدر و مادر فاطمه (س) رسید گریان و نالان متوجه صحرا گردیدند و فاطمه (س) را صحیح و سالم ملاقات کردند و از احوالاتش پرسیدند ، فاطمه (س) کیفیت آمدن سواره را گفت ، پس ایشان به عقب سواره روان شدند که او را به مکه آورده احسانى در حق او نمایند، به جایى رسیدند که شیر را کشته دیدند و هر چه جستجو کردند از سواره اثرى نیافتند، باز به مکه مراجعت نمودند . مدت مدیدى گذشت ، تا اینکه روزى حضرت امیر علیه السلام در ایام طفولیت با مادر خود مزاح و شوخى مى کرد ، مادرش فاطمه علیها السلام به او گفت : اى فرزند تو کودکى ، با من مزاح مى کنى ؟ حضرت فرمود: اى مادر مگر قصه شیر و سواره را فراموش کرده اى ؟ آن سواره که بود که تو را از چنگ شیر نجات داد و خلاص کرد؟ مادرش گفت : میان من و آن سواره نشانى هست پس حضرت دست به آستین خود کرده و گردنبند مادرش را بیرون آورد و گفت : اى مادر ملاحظه کن ببین که این همان گردنبند تو است یا نه ؟ مادرش گفت آرى . حضرت فرمود: آن سواره من بودم که شیر را کشته و تو را نجات دادم .